Diagnoza Integracji Sensorycznej – Test KATIS (od 12 m.ż. do 4 r.ż.)

Czym jest diagnoza Integracji Sensorycznej testem KATIS?

Test KATIS (Komputerowy Asystent Terapeuty Integracji Sensorycznej) to innowacyjny, komputerowy asystent diagnozy SI, który pozwala na wczesne wykrycie zaburzeń przetwarzania sensorycznego u małych dzieci.

Im wcześniej zostaną rozpoznane trudności sensoryczne, tym skuteczniejsza będzie terapia, wspierająca rozwój dziecka już od najmłodszych lat.

Na czym polega diagnoza SI testem KATIS?

Proces diagnostyczny w PoMocnym Centrum Terapii składa się z 4 spotkań:

1. Wywiad z rodzicami/opiekunami (1 spotkanie)
Podczas pierwszej wizyty terapeuta przeprowadza:

• Szczegółowy wywiad diagnostyczny dotyczący przebiegu ciąży, porodu, rozwoju dziecka, reakcji na bodźce oraz trudności w codziennym funkcjonowaniu
• Analizę kwestionariusza sensomotorycznego

2. Spotkania diagnostyczne z dzieckiem (2 i 3 spotkanie)
Podczas dwóch kolejnych wizyt terapeuta przeprowadza:

• Obserwację swobodnej zabawy dziecka
• Obserwację kliniczną
• Standaryzowane testy KATIS, które obejmują:
  • Testy zaburzeń modulacji sensorycznej 
  • Testy zaburzeń ruchowych na bazie sensorycznej

3. Omówienie wyników diagnozy (4 spotkanie)
Podczas ostatniej wizyty rodzice otrzymują szczegółowy raport diagnostyczny oraz omawiane są wyniki diagnozy. Przedstawiany jest również indywidualny plan terapii dostosowany do potrzeb dziecka.

Pierwsze i ostatnie spotkanie może odbyć się w formie online, co większą wygodę rodziców.

Dla kogo przeznaczona jest diagnoza testem KATIS?

Diagnoza integracji sensorycznej testem KATIS jest rekomendowana dla małych dzieci, u których obserwuje się:

• Trudności z regulacją pobudzenia – nadmierna aktywność lub apatia,
• Niechęć do przytulania, mycia, zmiany pozycji,
• Silne reakcje na bodźce (światło, dźwięk, dotyk),
• Problemy z równowagą i koordynacją ruchową,

Kiedy warto zgłosić się na diagnozę Integracji Sensorycznej?

Jeśli Twoje dziecko:

• Często się przewraca, potyka i jest mało skoordynowane;
• Ma trudność z samodzielnym ubieraniem i rozbieraniem się;
• Jest nerwowe, płaczliwe i ma trudności z wyciszeniem się;
• Często wybudza się w nocy i ma problemy z zasypaniem;
• Reaguje gwałtownie i zatyka uszy na dźwięki z otoczenia;
• Jest nadmiernie ostrożne i unika zabaw ruchowych;
• Nie lubi mieć brudnych rąk oraz się brudzić (np. zabaw błotem, ciastoliną)
• Nadmiernie reaguje na zapachy;
• Ma trudność z rozszerzaniem diety lub wąski repertuar spożywanych potraw;
• Nie lubi czynności higienicznych (mycie się, mycie zębów, włosów, czesanie, obcinanie paznokci)
• Ma trudność z zaplanowaniem ruchu;
• Jest w ciągłym ruchu, trudno mu usiedzieć w jednym miejscu przez chwilę;
• Łatwo się rozprasza i ma trudności z koncentracją uwagi;
• Ma trudność z odpowiednim dostosowaniem siły do zadania (np. zbyt mocno naciska narzędziem pisarskim na kartce, zbyt słabo trzyma przedmiot zabawy, który wypada mu z rąk) ;
• Jest impulsywne;
• Nie lubi jeździć samochodem lub ma objawy choroby lokomocyjnej;
• Nie umie zorganizować sobie samodzielnie prostej zabawy;
• Ma trudność w nauczeniu się jazdy na rowerze;
• Nadmiernie reaguje na światło;
• Często gubi rzeczy, zapomina czegoś zabrać oraz jest zdezorganizowane;
• Nie lubi przebywać w nowych miejscach lub miejscach, gdzie jest dużo ludzi;

📌 Dzięki wczesnej diagnozie możliwe jest szybkie wprowadzenie terapii, która pomoże dziecku lepiej funkcjonować na dalszych etapach rozwoju.